???
Het is ergens nog steeds even onwerkelijk maar waar: Karel is gisteravond tegen half 12 overleden. Wat heeft hij ertegen gevochten tot de laatste dag, totdat hij ineens begreep dat zijn zieke lichaam het niet aankon. Het leek of hij besefte dat hij het met overal al dat vocht en de zieker wordende organen niet zou redden. Maar wat was het lastig om na die acceptatie mij en de kinderen en iedereen los te laten. Toch wisten wij dat het niet anders kon en hebben er vrede mee, hoe moeilijk het ook voor ons is. Samen met zijn zus Lenie ben ik tot het allerlaatst bij Karel gebleven. Na alle handelingen zijn we samen naar huis gereden om 4 uur thuis. Verder was die dag alles kapot, grote stroomstoring en brand in Rotterdam, Vodafone lag eruit, vandaar geen bereik. Bij onze bus was dinsdag blijkbaar ook een gaatje in radiateur geslagen. Maar dat is/kan allemaal gemaakt worden... Dinsdag zei iemand nog "hoe krijgen ze een grote mens klein", meteen antwoordde Karel nóg: "ze hebben me nog niet klein". Maar ja, uiteindelijk 'goan wej toch allemoal met de neus umhoëg.'
Allemaal hartelijk dank voor jullie lieve reacties (bij vlagen krijg ik nu sms-jes en gemiste oproepen door) en voor álles.